Hayatın %10'u,sizin başınıza gelenlerden oluşur.
Hayatın diğer %90'i ise sizin bu başınıza gelenlere
nasıl davrandığınızla gelişir.
Ailenizle kahvaltı yapıyorsunuz.
Kızınız, çay fincanına çarpıyor ve
bir fincan çay gömleğinizin üzerine dökülüyor.
Biraz önce olan olay üzerinde hiç bir kontrolünüz yok.
Sonradan olacaklar ise sizin davranışınıza göre belirlenecek...
Lanet ediyorsunuz.
Çayı üzerinize döktüğü için kaba bir şekilde
kızınızı azarlıyorsunuz.
Kızınız üzülüyor ve ağlamaya başlıyor.
Kızınızı azarladıktan sonra eşinize dönüyor ve
çay fincanını masanın kenarına çok yakın
koyduğu için eleştiriyorsunuz.
Bunu kısa bir sözlü tartışma takip ediyor.
Öfkeyle odaya gidiyorsunuz ve gömleğinizi değiştiriyorsunuz.
Odadan çıktığınızda kızınızı, ağlamaktan dolayı
kahvaltısını bitirememiş ve okul için hazırlanamamış
bir halde buluyorsunuz.
Kızınız servisi kaçırıyor.
Eşinizin işe gitmek için hemen çıkması gerekiyor.
Hemen aceleyle arabanıza koşuyorsunuz ve
kızınızı okula bırakmak üzere hareket ediyorsunuz.
Geç kaldığınız için, saatte 40 km hız sınırlaması
olmasına rağmen saatte 80 km hızla gidiyorsunuz.
15 dakikalık gecikmeden ve hız limitini aştığınız
için ödediğiniz 83 milyon trafik cezasından sonra
okula ulaşıyorsunuz.
Kızınız size "Hosçakal" demeden binaya koşuyor.
İşyerinize 20 dakika gecikmeyle geliyorsunuz ve
evrak çantasını evde unuttuğunuzu anlıyorsunuz.
Gününüz korkunç bir şekilde başladı!
Devam ettikçe, kötüleşiyor, daha da kötüleşiyor sanıyorsunuz.
Eve gitmeyi dört gözle bekliyorsunuz.
Eve ulaştığınızda eşiniz ve kızınızla olan
ilişkilerinizde araya sıkıştığınızı sanıyorsunuz. 
Neden?
Sabahleyin nasıl tepki verdiğinize bağlı olarak!
Neden kötü bir gün geçirdiniz?
A) Çay sebep oldu
B) Kızınız sebep oldu
C) Polis sebep oldu
D) Siz sebep oldunuz
Cevap "D" şıkkı.
Çayın dökülmesinde sizin bir kontrolünüz yoktu.
Sizin gününüzün kötü geçmesine o 5 saniye içindeki
davranışlarınız sebep oldu.
Olabilecek ve olması gereken ise şöyleydi.
Üzerinize çay döküldü.
Kızınız ağlamak üzere.
Siz nazikçe
"Tamam tatlım, bir dahaki sefere biraz daha
dikkatli olman gerek" diyorsunuz.
Havluyu kaptığınız gibi odaya gidiyorsunuz.
Gömleğinizi değiştirip, evrak çantasını aldıktan sonra
odadan çıkıyorsunuz ve ayni anda pencereden
kızınızın otobüse bindiğini görüyorsunuz.
Kızınız geri dönüp el sallıyor.
Siz ve eşiniz işe gitmek için birlikte çıkıyorsunuz.
5 dakika önce işe geliyorsunuz ve çalışma arkadaşlarınıza
neşeli bir şekilde selam veriyorsunuz.
Patronunuz ne kadar güzel bir günde olduğunuz hakkında konuşuyor.
Farka bakın!
İki farklı senaryo.
İkisi de ayni başladı.
ikisi de farklı bitti.
Neden?
90/10 sırrı inanılmazdır!
Çok azımız bunun farkındadır.
Sonuç?
Pek çok insan gereksiz yere stresten, dertlerden,
problemlerden ve başarısından acı çekmektedir.
Bu sır nedir?
Hayatın %10'u, sizin başınıza gelenlerden oluşur.
Hayatin diğer %90‘ ına ise sizin bu başınıza gelenlere
nasıl davrandığınızla karar verilir.
İnsanlar anlamsız şeyler söyler ve yaparlar.
İnsanlar hasta olurlar.
Arabalar bozulurlar, uçaklar geç kalır ve
bütün planlarımızı alt üst ederler.
Trafikte bir sürücü canımızı sıkabilir v.s. 
Bu %10 'luk kısım tamamen bizim kontrolümüz dışında gerçekleşir.
Diğer %90 'lik kısım farklıdır.
Bunu siz belirlersiniz.
Nasıl?
Olaylara yaklaşımınızla!
Nasıl tepki verdiğinize bağlı olarak. . .
90/10 sırrını keşfedin
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
25 yorum yapıldı:
yılar önce okuduğum bir yazı ve güzel bir bakış açısı 2.kısım olarak yani
iş beyinde başlıyor faaliyete geçirmekle devam ediyor sonuç o anki ruh halimizle devam ediyor
tşkler canım tekrar okumak güzel oldu
yıllar önce okumuştum bu yazıyı ..Çok doğru bir tespit
iş beyinde başlıyor faaliyete geçirmekle devam ediyor. sonuç o an ki ruh halimize göre devam ediyor
inşallah hep 2. kısmı uygulayanlardan oluruz hep..
Genelde sakin bir insanım.Tabii sinirlendiğim durumlar da olmuyor değil..Ama yukarıdaki senaryonun 2. kısmı bana daha yakın.Aslında önce çay döküldüğü anda en kötü ihtimalle çocuğuma kızabilirim.Eğer ağlarsa zaten dayanamam,durumu ona izah eder,bağırdığım için özür dilerim.Her halde bu davranışım günü kurtarmaya yeter,öyle değil mi?
hayat çok kısa...daha da kısaltmaya gerek yok sanırım dimi... :):)
sakin olmak ve sağlıklı düşünmek gerek her olayda,büyük yada küçük olması farketmez...
derin bir nefes alın ve sadece 2 sn düşünün çok değil...her şeyi nasılda değiştiriyor...
ben başıma ne gelirse gelsin,en büyük kavgalarda bile,kendimi zapdedemiyeceksem eğer mutlaka en fazla 1 saat zaman isterim...sonra konuşmak için geri dönerim...sağlıklı düşünmek mantık aramak için zaman gerekir insana diye düşünürüm...o zaman 2.kısım da oluyorsunuz.ve görüyorsunuz ki olay aslında çok başka bir resme dönüşüyor...
canım çok güzel bir yazı paylaşmışsın yine...
sevgiyle...
Hayat okadar kısaki aslında saçmasapan anlamsız şeyleri ve insanları kafamıza takarak değmeyecek şeyleri kendimize dert ederek resmen kısa olan hayatı dahada kısaltıyoruz.Oysa değmez değmez değmez değmez.Ama o an düşünemiyor insan.Bazen sakin olmak çok zor oluyor.Herşey ilk anda başlıyor,güne ilk başladığınız ilkanda yaşadığınız olumsuzluk yada olumluluk bizim ogünkü yaşayacaklarımızı belirliyor.Mütiş bir yazıydı Hülya.Belki bilenler vardır ama ben ilkkez okududum.
Koç sağolasın.Gene mütişsin gene güzelsin.
O kız okula hazırlanırken ağlasaydı bir sıkıntı olmayacaktı bence.Çayı adamın üstüne dök,sonrada suçsuzmuş gibi ağla,okula hazırlanma ohh ne hazır yiyici evlat bu ya:=)
oof evet canım ya yazı dolanıyorda,bir sıkıntı var,sanıyorum şirket bilgisayarımdan kaynaklanıyor benim...yazılar karışınca birden,kodlarda işe yaramıyor bir türlü,bende düzenlemek için taslağa almak zorunda kaldım yazıyı...en geç akşama düzelticem inşallah... :)
canımsın çok saol ilgin için.. :)
etki-tepki döngüsünü vurgulayan mükemmel bir yazı. çoğumuz farkında değiliz ama gerçekten de hayatımız tepkilerimizin toplamından ibaret. yazılarınızı beğeni ile okuyorum, hülya hanımcım, sevgiler.
"suskunluğum asaletimdendir.
her lafa verilecek bir cevabım var.
lakin bir lafa bakarım laf mı diye.
bir de adama bakarım adam mı diye."
hayat felsefemin özeti, burada blog başlığı olarak okumak ne hoş :)
bu örnek bana cuk oturdu desem :)) her sabah okula saatinde gönderilmesi gereken iki çocuk + henüz gönderilmeyecek 1 kıpırcan :) her sabah türlü maceralarımız oluyor, ama tabi ben sabır taşı mıyım, değilim :) buna benzer zincirleme olumsuzluklar yaşamamak için bir şekilde yumuşak geçişler yapıyoruz mecburen. ama kesinlikle dediğin gibi, olumsuzlukların domino taşı gibi üzerimize yağmaması için, tepkilerimiz soft olmalı. öpüyorum canım benim, sevgiler.
bu ne güzel bir blog böyle içim açıldı dogrusu...
yazı çok güzeldi. davranışlarımızı dizginlememiz için iyi bir göz açma önerisi. bazen uykuda gibi olur insan uyku sonrası bir açarsınız ki basiretinizi çok şey yapmışsınız ve pişmansınız ama ne fayda...
Oysa çoğu insan genelde tersinin doğru olduğunu düşünür.
tam annemle yaşadığımız durum örneği :)
Bence en iyisi evlenmemek çocuk yapmamak :p
ilk yorumu yazınca hata vermişti :) oysaki oda gelmişşş :)
Adsız kestirme yolu bulmuş
ehöm öhömm ben geldim :)) olasılıksız kitabını okuyorum şu ara, bugün ya da yarın bitecek inş.vakit ayırabilirsem, bu konu orada da işleniyor, aslında ben de çok kere düşünmüşümdür, hani yol ayrımları olur bazen hayatımızda, şöyle değil de böyle yapsaydım, sağdan değil soldan dönseydim,farklı tepki gösterse idim, ne ve neler olacaktı, hayatım nasıl değişecekti diye...tabi mevzu derin.mutlu hafta sonları olsun blogcuların en güzeline...
Hiç bir şey sebebsiz var olamaz
% 90'lık bir kapasite bu sebebleri aşmaya fazlasıyla yeter...
sevgi ve saygılarımla
Ne kadar güzel bir yaziydi bu yaa, kendimi buldum resmen. yAni biraz hatalari sevmeyen biri olarak cabuk tepki veriyorum ve aslinda bir süre sonra ne de abartili olmus diyorum kendim buna ve bos yere gecmis o stresli dakikalar geri gelmiyor tabiki!
Bu bize kalan kismiyla ne de güzel yasanir egerki gercekten adimlarimizda sevgiyle mantikla davranirsak, off seytan insanin kulagina fisildiyor ama hep kötü davranmaya yönelik...
Insallah melekler bizleri sinirden, kötülüklerden korurlar hep!
farkına varıyoruz varmasına da,iş işten geçmiş oluyor...pişmanlıkları içimizde yaşıyoruz maalesef...o öfke yokmuuu ah o öfke...neden denmiş en güçlü kimse öfkesini yenebilen kimsedir diye...rabbim öfkesini yenebilenlerden eylesin...
Gerçekten çok güzel ve hayatı bi o kadar iyi anlatan bir yazı.. bende ilk kez okuyorum.. tsk ediyorum..
günaydın demeye geldim, kuşlarını severim ben senin, ne güzel uçuyorlar. orijinal bacıma sevgiler.
Herkes layık olduğu şekilde yaşarın savunması, çok güzel...
ilk defa okuyorum ve bayıldım..çok çok doğru bence de..
zaman zaman 1 zaman zaman 2. senaryodaki gibi davranıyorum :)
ama bundan sora 2 leri arttırıp 1 ler iazaltmaya çalışıcam :)
eğitimlerde hep söyledikleri gibi..elinde olmayan durumlara enerjini harcama ..
çok teşekkürler bu yazıyı bizimle paylaştığın için... Gerçekten çok özel ve güzel bir yazı :)
Yorum Gönder
fikrinizi paylaşmanız nekadar güzel.