İnsanlar metro istasyonunda kendi hallerinde ilerlerken ,
biranda
müzik çalmaya ,
ve metroya yetişmek için koşuşturan bu insanların içinde bulunan dansçılar dans etmeye başlıyor ...
Ne olduğunu şaşıran insanlar önce olayı algılamaya çalışıyor ve sonunda dayanamayıp müziğin ruhlarını teslim almasına izin verip dansın ritmine ortak oluyorlar ...
Gizli kameralarla çekilmiş bu reklam filmindeki insanların şaşkınlıklarını üzerlerinden attıktan sonra yüzlerindeki gülümsemeye ve mutluluk ifadesine dikkat etmenizi öneriyorum.
Birbirlerini hiç tanımayan belkide ilk kez biraraya gelen bu insanlar müzik ve dans sayesinde kırk yıllık dostlar gibi kolkola giriyor dans edip birlikte şarkı söylüyorlar .
Ve , müzik bitince hepsi telefonuna sarılıp yüzlerinde özenilesi bir keyifle yaşadıklarını anlatıyor :)
Neymiş ?
İnsanları yada grup üyelerini biraraya getirebilmek , onları ortak paydada buluşturabilmek aslında hiç zor değilmiş ...
Birkaç kez izlediğim ve beni çok mutlu eden işte bu video :
Sesi kalp atışına benzetilen Taiko davullarını muhteşem görsel şovlarla birleştiren dünyaca ünlü Japon davul grubu K A D O' nun “ One Earth ” dünya turnesi kapsamında 15–16 Haziran’da Cemil Topuzlu Açık Hava Tiyatrosu’ nda verdiği konseri izleyemediyseniz 20 Haziran 2009 tarihinde saat 21:00 NTV ' de izleyebilirsiniz ... (Saat 02:10 da tekrarı var )
Disiplin , uyum , takım çalışması , sevgi , coşku , çok çalışmak ve sonunda ayakta alkışlanmak ...
Kendi penceremden bakmadım hiç Empati denilen bir bilginin ardında Bir çok pencere dolaştım Her yerden gördüm kendimi Bir tek kendimden göremedim ... Kendimi ...
"
Erdoğan Ergin
** Bu şiiri Yasemin ' in yorumunda okudum. Çok sevdim.
Empati Susarak ve gözlerinizi yumarak, Değişebileceğini sanıyorsunuz Dünyanın, Öte yandan... Başınızdaki kavak yelleriyle Güzel bir dünya düşlüyorum, Diyorsunuz ki Diyorsunuz! Karanfilleri koparıp Yakalarınıza iliştirip Bir fotoğraf karesinde Görünebilmek Adına Bazen keyif alıyorsunuz ya Bunun adı egonuzu tatmindir Geçin bunları Sadece biraz empati yapın Sadece biraz, yeter ...
yaşamak şakaya gelmez, büyük bir ciddiyetle yaşayacaksın bir sincap gibi mesela, yani, yaşamanın dışında ve ötesinde hiçbir şey beklemeden, yani bütün işin gücün yaşamak olacak.
yaşamayı ciddiye alacaksın, yani o derecede, öylesine ki, mesela, kolların bağlı arkadan, sırtın duvarda, yahut kocaman gözlüklerin, beyaz gömleğinle bir laboratuvarda insanlar için ölebileceksin, hem de yüzünü bile görmediğin insanlar için, hem de hiç kimse seni buna zorlamamışken, hem de en güzel en gerçek şeyin yaşamak olduğunu bildiğin halde.
yani, öylesine ciddiye alacaksın ki yaşamayı, yetmişinde bile, mesela, zeytin dikeceksin, hem de öyle çocuklara falan kalır diye değil, ölmekten korktuğun halde ölüme inanmadığın için, yaşamak yanı ağır bastığından.
1947
2
diyelim ki, ağır ameliyatlık hastayız, yani, beyaz masadan, bir daha kalkmamak ihtimali de var. duymamak mümkün değilse de biraz erken gitmenin kederini biz yine de güleceğiz anlatılan bektaşi fıkrasına, hava yağmurlu mu, diye bakacağız pencereden, yahut da sabırsızlıkla bekleyeceğiz en son ajans haberlerini.
diyelim ki, dövüşülmeye değer bir şeyler için, diyelim ki, cephedeyiz. daha orda ilk hücumda, daha o gün yüzükoyun kapaklanıp ölmek de mümkün. tuhaf bir hınçla bileceğiz bunu, fakat yine de çıldırasıya merak edeceğiz belki yıllarca sürecek olan savaşın sonunu.
diyelim ki hapisteyiz, yaşımız da elliye yakın, daha da on sekiz sene olsun açılmasına demir kapının. yine de dışarıyla birlikte yaşayacağız, insanları, hayvanları, kavgası ve rüzgarıyla yani, duvarın ardındaki dışarıyla.
yani, nasıl ve nerede olursak olalım hiç ölünmeyecekmiş gibi yaşanacak...
1948
3
bu dünya soğuyacak, yıldızların arasında bir yıldız, hem de en ufacıklarından, mavi kadifede bir yaldız zerresi yani, yani bu koskocaman dünyamız.
bu dünya soğuyacak günün birinde, hatta bir buz yığını yahut ölü bir bulut gibi de değil, boş bir ceviz gibi yuvarlanacak zifiri karanlıkta uçsuz bucaksız.
şimdiden çekilecek acısı bunun, duyulacak mahzunluğu şimdiden. böylesine sevilecek bu dünya " yaşadım " diyebilmen için
Kendimi seviyorum, dolayısıyla zevk aldığım bir işte çalışıyorum. İşimde yaratıcı yeteneklerimi kullanıyor, beni seven ve benim de sevdiğim kişilerle birlikte çalışıyorum. Dünyama yalnızca sevgi dolu insanları alıyorum. Kendimi seviyorum, dolayısıyla tam anlamıyla şu anda yaşıyorum, her anın tadını çıkarıyorum. Evrenin sevilen bir çocuğu olduğum,evren benimle sonsuza dek ilgileneceği için geleceğimin parlak, neşe ve mutluluk dolu ve güvenli olacağını biliyorum.
Hepinizi çok seviyorum ♡
Sevgimle ve sağlıcakla kalın.
Zeynep Hülya Konar
NLP Master Terapisti
İş & Kariyer & Yönetici Koçu
NLP ile İngilizce Eğitim Uzmanı
Pilates Eğitmeni
