tag:blogger.com,1999:blog-2677532841495624595.post2225623501611391764..comments2008-04-27T21:38:53.558+03:00hülyakonarhttp://www.blogger.com/profile/01621016210325118953hulya@hulyakonar.comBlogger6125tag:blogger.com,1999:blog-2677532841495624595.post-68352861224923425622008-04-27T21:32:00.000+03:002008-04-27T21:32:00.000+03:00Hülya'cığım,<BR/><BR/>Güzel yazını, yüzümde bir gülümseme ile okudum, ne hoş yazmışsın. Günler, haftalar ve ömür geçiyor, yapacak bir şey yok, en iyi şekilde değerlendirmek ümidi ile, sevgiler canım.BETÜLhttp://www.blogger.com/profile/10105040144978381240noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2677532841495624595.post-44459924382003192282008-04-26T20:33:00.000+03:002008-04-26T20:33:00.000+03:00blograzzi mesajlara yazdım..iyi akşamlar...Burraakkhttp://www.blogger.com/profile/16284558878420917826noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2677532841495624595.post-87309312210116242062008-04-26T17:54:00.000+03:002008-04-26T17:54:00.000+03:00evet ya... günler hızla geçiyor bi bakıyoruz hafta başlamaş ve tam süratle bitivermiş <BR/><BR/>ömrümüz tükeniyor maalesef ve bunun farkında olamıyoruz,koşuşturup duruyoruz. <BR/><BR/>zaman akıp geçiyor dur diyemiyoruzуαѕємiη...http://www.blogger.com/profile/12405630600512772293noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2677532841495624595.post-32860509829905607822008-04-26T16:39:00.000+03:002008-04-26T16:39:00.000+03:00hülyacım çok sağol altın içinde güzel mesajların içinde...Bu arada ben şık bir bayandan çok hala yaramaz ve küçük bir kızım sanırım ...başakwww.basakesin.netnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2677532841495624595.post-10588649965669636142008-04-26T15:58:00.000+03:002008-04-26T15:58:00.000+03:00@kadınlar kulübü, yaşadığını bu vesileyle öğrendim :) sayfandaki yeni tasarım güzel olmuş.en son ortalarda görünmüyorsun yaşıyormusun diye yorum yazmıştım ve yoğun olduğunu söylemiştin,bende rahatsız etmek istemedim birdaha:) eklediğin yazı çok güzel ,aynen dediğin gibi """Bir dostun başarısına sempati duyabilmek ise çok sağlam bir karakter gerektirir."""hülya konarhttp://www.blogger.com/profile/01621016210325118953noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2677532841495624595.post-27098114821321208402008-04-26T15:31:00.000+03:002008-04-26T15:31:00.000+03:00Sevgili Hülya'cım çok güzel bir yazıydı, dediğin gibi de haftalar geçiyor tıpkı sevgili annenin dediği gibi ömürlerimizde tükeniyor. Bugünlerimizin kıymetini bilmeliyiz ama, ama diyorum ve böyle kalıyorum ve kalıyoruz. Bu yazıları okuyor ve geçiyoruz tamam diyoruz ama bir türlü yapamıyoruz. Çünkü arkamızda bıraktığımız günlerin ve gençliğimizin bu yaşların bize bir daha geri gelmeyeceğini bile bile. Her neyse, belki bundan sonra düşünürüz değil mi..Ben de sana küçük bir hikaye ile sevgilerimi yolluyorum..umarım beğenirsin ve de bloğunu bu kadar uzun işgal etmediğim için kızmazsın bana. Sevgiyle ve esenlikle kal olur mu !!<BR/><BR/>BİR DOSTLUK ÖYKÜSÜ<BR/><BR/>Adam ve hayattaki tek arkadaşı olan köpeği<BR/>bir kazada birlikte ölmüşlerdi. Diğer alemde<BR/>bembeyaz bulutların arasında dolaşmaya<BR/>başladılar.Adam çok susamıştı, biraz su<BR/>bulabilmek ümüdiyle yürümeye devam<BR/>ederken, birden kendilerini muhteşem<BR/>bir manzaranın karşısında buldular.<BR/>Rengarenk çiçekler,süsler içerisinde bir<BR/>bahçe, altından yapılmış bir saray kapısı<BR/>ve onları karşılayan beyazlar içerisinde<BR/>bir melek. Adam köpeği ile birlikte meleğe<BR/>yaklaştı ve sordu. "Burası neresi?"<BR/>Melek gülümseyerek ; "Burası Cennet" dedi.<BR/>Adam bunun üzerine sevinçle "Harika!" dedi<BR/>"Peki bana biraz su verebilir misiniz?<BR/>Melek; "Tabi" dedi "İçeri girin, içeride dilediğiniz<BR/>kadar su içebilirsiniz." Adam köpeğine<BR/>seslenerek "Haydi, gidiyoruz" dedi fakat melek<BR/>"Hayvanlar buraya giremez" diyerek köpeğin<BR/>içeriye girmesine engel oldu. Adam,<BR/>susuzluktan bitap düşen köpeğine kıyamadı.<BR/>Onu dışarıda bu halde bırakıp cennete<BR/>giremezdi, asıl bu günahtı. Ve adam geldikleri<BR/>yönün tam tersi istikamete doğru köpeği<BR/>ile birlikte yürümeye devam etti.<BR/><BR/>Bir süre sonra kendilerini bu kez tozlu,<BR/>çamurlu bir yolda buldular. Yolun sonuna<BR/>geldiklerinde, çiftlik girişini andıran bir kapıyla<BR/>karşılaştılar. Yırtık, pırtık elbiseli bir dede<BR/>çıktı karşılarına. Adam sordu;<BR/>"Bana biraz su verebilir misiniz?"<BR/>Dede "içeri gel" dedi. "Şurada, sag tarafta bir<BR/>çeşme var" Adam "Peki bu hayvancağızı da<BR/>içeriye sokabilir miyim? o da çok susadı..."<BR/>Dede "Tabi"dedi. "Çeşmenin yanında<BR/>köpeğinin de su içebileceği bir kase bulacaksın."<BR/>Adam köpeği ile birlikte kapıdan içeriye girip<BR/>biraz ötedeki çeşmeden doya doya suyunu içti.<BR/>Köpek de oracıkta bulunan kaseden doya doya<BR/>suyunu içerek, susuzluğunu giderdi. Sonra adam<BR/>geri dönerek, girişte bekleyen dedeye sordu;<BR/>"Suya doyduk. Allah razı olsun. Peki ama<BR/>burası neresi?" Dede "Burası cennet" dedi.<BR/>Adam iyice şaşırmıştı. "Ama nasıl olur?!<BR/>az önce burası gibi kırık, dökük olmayan<BR/>muhteşem bir yere gittik ve kapıdaki melek<BR/>oranın cennet olduğunu söyledi... Dede;<BR/>"Şu rengarenk çiçeklerle süslü, altın kapılı<BR/>yer mi?" dedi. "Orası cehennem" Adam iyice<BR/>şaşırmıştı. "Peki ama oradakiler buranın<BR/>adını kullanarak insanları kandırıyorlar diye hiç<BR/>kızmıyor musunuz?" Dede gülümseyerek<BR/>yanıt verdi; "Kızmıyoruz. Çünkü onlar, kendi<BR/>çıkarları için arkadaşını, başka canları yarı<BR/>yolda bırakanları cenetten uzak tutuyorlar."<BR/><BR/>Dostlarınızı yarı yolda bırakmayın.<BR/>Sadece insanları değil, hayvanları da sevmek,<BR/>korumak, kollamak bir insanlık görevi, dostluk<BR/>örneğidir.<BR/><BR/>Bir dostun! üzüntüsüne herkes sempati duyabilir,<BR/>bu çok kolaydır. Bir dostun başarısına sempati<BR/>duyabilmek ise çok sağlam bir karakter gerektirir.<BR/><BR/>DOSTLARINIZA DOSTLUĞUNUZU<BR/>HİSSETTİRİN.Kadınlar_Kulübühttp://www.blogger.com/profile/11653529087299220835noreply@blogger.com